راه دعوت به اسلام 6 . « وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ المُشْرِكِينَ اسْتَجارَكَ فَأَجِرْهُ حَتّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذ لِكَ بِأَ نَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْلَمُونَ ؛ اگر كسى از مشركان امان بخواهد به او امان بده ، تا كلام خدا را بشنود سپس او را به مأمن و جايگاه خود برسان . ( اجازهء شنيدن سخن ) براى اين است كه آنان ، گروهى نادانند ( شايد با شنيدن سخن خدا متوجه شوند ) » . دفاع از حريم عقيده ، امرى فطرى است هر انسانى طبعاً از عقيدهء خود دفاع مىكند و در طريق نشر و حفظ آن فداكارى نشان مىدهد ؛ زيرا افكار انسان زاييدهء روح و نيروى فكرى اوست ، هم‌چنان‌كه فرزندان او مولود قواى جسمانى و فداكارى در راه آن نيز فطرى است . از طرف ديگر ، مقدار علاقهء انسان به معتقدات خود به اندازهء زحمت و رنجى است كه در راه آن‌ها متحمل گرديده است . تجربه و آزمايش ثابت كرده است كه فداكارى انسان در حريم عقيده به مراتب بيش از فداكارى او در حفظ مال و مقام و يا تحصيل آن مىباشد و علاقه به مال و ثروت و جاه و مقام ، هر چند در انسان روح حماسى و دفاعى مىآفريند ، ولى هرگز قدرت آن به پايهء انگيزه‌هاى معنوى ، مانند كسب آزادى و حفظ عقيده